ေအာင္ေစသတည္း
၁။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၀၉ ခုႏွစ္ ျပာသိုလဆုတ္ ၉ ရက္ (အဂၤလိပ္ သကၠရာဇ္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္) တနဂၤေႏြေန႔ ေကာင္းျမတ္သန္႔စင္ မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အခါ၌ ဤငါတို႔ ျမန္မာျပည္သည္ လံုး၀ လြတ္လပ္ေသာ အခ်ဳပ္အခ်ာ အာဏာပိုင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး အျဖစ္သို႔ ေရာက္ၿပီ။
၂။ ဤငါတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ လိုရာမတ ျပည့္စံုလွ၍ ဘူမိနက္သန္မွန္ေသာ ေျမထူးေျမျမတ္ လည္းျဖစ္၏။ မြန္ျမတ္သန္႔စင္ေသာ တရားထူး တရားျမတ္တို႔တည္ရာ ေျမေကာင္းေျမမြန္လည္း မွန္၏။ ေျမတြင္း ေျမျပင္ အထူးထူးေသာ ရတနာအေပါင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုသျဖင့္ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔ ဆြတ္ယူစားသံုး ကမာၻဆံုးေသာ္ လည္း မသုဥ္းမကုန္ ႏိုင္ေသာ ပေဒသာစစ္ အႏွစ္သာရ ၾကြယ္၀ျပည့္စံုေသာ ေျမလည္းျဖစ္၏။ ဘူမိနက္သန္ မွန္လွ ထူးခြၽန္ ဤေျမမြန္ေျမျမတ္၌ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ျမန္မာ စသည္ျဖင့္ တေသြးတသား တမိဘ ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ ငါတို႔သည္ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ရာ သခ်ၤာပြားတက္ ေရတြက္ျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္ရာေသာ ရာဇ၀င္ ရွည္ေ၀း ေရွးပေ၀ဏီမွစ၍ တညီတညြတ္ တစုတရံုး လြတ္လပ္ေသာ လူမ်ဳိးအျဖစ္ တည္ခဲ့ၾက၏။ တေကာင္း၊ သေရေခတၱရာ၊ ပုဂံ၊ ျမင္စိုင္း၊ စစ္ကိုင္း၊ ပင္းယ၊ အင္း၀၊ ကုန္းေဘာင္ ထို႔ေနာက္ မႏၱေလးအထိ ငါတို႔၏ လြတ္လပ္ေရးသည္ ေနေရာင္လ၀ါ ပမာကဲ့သို႔ တျဖာျဖာတ၀င္း၀င္း ကမာၻခ်ဥ္းေအာင္ ထြန္းလင္းခဲ့ေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ကမာၻ႔တန္ဆာ ကာလအသၤေခ် တည္ေနအပ္ေသာ ေနမင္းသူရိယာ လစႏၵာတို႔ပင္ ဆီးႏွင္းျမဴတိမ္ ဖံုးအုပ္၍ ေခတၱခဏ အရွိန္အ၀ါ ညိွဳးေလ်ာ္ႏြြမ္းလ် မထြန္းမပ ျဖစ္ဘိသကဲ့သို႔ ငါတို႔၏လြတ္လပ္ေသာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ သည္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္းေလးရာခန္႔က ဥေရာပတိုင္မွ ထြက္ေပၚလာ၍ တကမာၻလံုးကို ရစ္ပတ္အုပ္ဖံုးခဲ့ေသာ နယ္ခ်ဲ႕၀ါဒႀကီးႏွင့္ မေရွာင္မကြင္းသာ ၾကံဳႀကိဳက္ဆံုေတြ႔မိ၍ ပဌမ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္၌ ရခိုင္-တနသၤာရီ၊ ဒုတိယ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္၌ ဟံသာ၀တီ-ပဲခူး၊ တတိယ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္၌ မႏၲေလးရတနာပံု သံုးႀကိမ္သံုးတန္ ခ်အပ္ရျခင္းျဖင့္ ဤေျမထူးေျမျမတ္၌ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ရာ ေစာင့္ထိန္း၍လာခဲ့ၾကေသာ ငါတို႔၏ လြတ္လပ္ေရးသည္ ငါတို႔လက္မွလြတ္၍ လက္ေအာက္ခံဘ၀သို႔ လံုး၀ေရာက္ခဲ့ၾကရသည္။ သို႔ေသာ္ ေနမင္း သူရိယာ လစႏၵာတို႔ကို ဆီးႏွင္း ျမဴတိမ္တို႔သည္ မည္သို႔ပင္ ဖံုးလႊမ္းေစကာမူ ေနလတို႔၏ အရွိန္အေတာက္ကို မခံႏိုင္ရကား ေခတၱမွ်ႏွင့္ပင္ လြင့္စင္ကြယ္ေပ်ာက္၍ ေန၀ါလေရာင္သည္ ပကတိအေရကို ျပန္၍ေဆာင္ေလ ဘိသကဲ့သို႔ ငါတို႔အေပၚ၌ လႊမ္းဖံုးအုပ္ေသာ နယ္ခဲ်႕၀ါဒသည္ ငါတို႔၏ ကမာၻရွည္ျမင့္ ရင့္မာလွေသာ လြတ္လပ္ေရး စိတ္ဓါတ္၏ အရွိန္အေတာက္ကို မခံႏိုင္ရာကား ေျခာက္ဆယ့္တႏွစ္ တလႏွင့္ တရက္ေသာ အခိုက္အတန္႔ ကေလးမွာပင္ အလိုအေလ်ာက္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားရသျဖင့္ ဤေန႔ဤအခါမွစ၍ ငါတို႔သည္ အသူရိန္ ခံတြင္းမွ ရွင္းရွင္းႀကီး လြတ္ေျမာက္အပ္ေသာ လျပည့္စန္းပမာ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ ခ်မ္းေျမ့သာယာစြာျဖင့္ လံုး၀ လြတ္လပ္ ေသာ ဘ၀ထူး ဘ၀ျမတ္ကို လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ အပိုင္ရရွိၾကၿပီ။
၃။ ယခု ငါတို႔ရရွိအပ္ေသာ လြတ္လပ္ေရးသည္ ေရတြင္ရုပ္ေရး ျမေသြးေကာင္းကင္ တိမ္ရိပ္ထင္သကဲ့ သို႔ေသာ လြတ္လပ္ေရး မဟုတ္။ ငါတို႔အား လြတ္လပ္ေရးလမ္းစဥ္သို႔ ညႊန္လည္းညႊန္ျပ လမ္းစရွာၾကံ အျမန္ ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ခဲ့ၾကေပေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တက
၄။ ငါတို႔သည္ တမ်ိဳးဘာသာ တစိတ္တေဒသ၏ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာကို မလိုလား။ ေက်ာသားရင္သား သူကားငါကား ခြဲျခားျခင္းကို အလိုမရွိ။ ျမစ္ေခ်ာင္းသီတာ သမုဒၵရာေတာင္တန္းတို႔ျဖင့္ ကမာၻ႔ဓမၼတာ သဘာ၀ အပိုင္းအျခား ထင္ရွားစြာ သတ္မွတ္အပ္ေသာ ရာဇ၀င္ရွည္ေ၀း ေရွးပေ၀ဏီမွစ၍ ယခုထက္တိုင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဟု သမုတ္အပ္သူ တိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႔ ဇာတိခ်က္ေၾကြ ေနထိုင္ရာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ တ၀ွမ္းကို တေသြး တသားတည္းဟူေသာ ႀကိဳးထူး၊ တစိတ္တ၀မ္းတည္းဟူေသာ ႀကိဳးထူး၊ အလိုအေလ်ာက္ သဘာ၀ အေထာက္ အပံ့ျဖင့္သာလွ်င္ ျဖစ္ေပၚအပ္ေသာ ေစတနာ တည္းဟူေသာ ႀကိဳးထူး၊ ဤႀကိဳးသံုးပါးျဖင့္ ကမာၻဆံုးတိုင္ ျမဲခိုင္ တည္တံ့ေအာင္ ရစ္ပတ္ဖြဲ႔စည္းအပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုအျဖစ္ကို လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ငါတို႔ အပိုင္ရေလၿပီ။
၅။ ငါတို႔ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ မည္သူတဦးတေယာက္ တဖြဲ႔တသင္း၏ အေမြအႏွစ္ မဟုတ္။ မည္သူ တဦး တေယာက္ တဖြဲ႔တသင္း၏ ပုဂၢလိက အပိုင္ပစၥည္း မဟုတ္။ မည္သူ တဦးတေယာက္ တဖြဲ႔တသင္းက ခ်ဳပ္ကိုင္ အႏိုင္သိမ္းယူ အက်ဳိးခံစားအပ္ေသာ ႏိုင္ငံ မဟုတ္။ အတိတ္ကာလက၎၊ ယခုမ်က္ေမွာက္တြင္၎၊ ေနာင္လာ လတၱံ႔ေသာ အနာဂတ္ကာလ၌၎ ငါတို႔ျပည္ေထာင္စုႀကီးအတြင္
၆။ သိၾကကုန္ေလာ့။ ယေန႔ မဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ဤအခ်ိန္မွစ၍ ငါတို႔၏မူလအပိုင္ျဖစ္ေသာ လံုး၀ လြတ္လပ္ေရးကို ငါတို႔ျပန္၍ ယူၿပီ။ တိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႔ ေသြးစည္းညီညြတ္လ်က္ အခြင့္အေရး၊ အဆင့္အတန္း တူညီသည့္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္
ဤ ငါတို႔ ေၾကညာခ်က္ကို တကမာၻလံုး တေယာက္မက်န္ ၾကားသိေစသတည္း။
